Partager l'article ! Charles Baudelaire - Invitation au voyage: InviTatioN aU VoyagE ...
GRISHJE PER UDHETIM
Bija ime, motra ime
Mendo sa bukur është
Atje ku do te shkojmë
Të jetojmë ne të dy:
Aty ku do vemi për qejfin tonë.
Për t'u dashur si askush,
Për t'u dashur e për të vdekur
Në atë vend që ngjan me ty !
Aty ku diejt e lagur
Të qiejve të trazuar
Kanë për shpirtin tim,
Magjinë misterioze
Të syve të tu tradhëtare
Që ndrisin përmes lotësh
Aty ku do vemi ne të dy
Ka përsosmëri e bukuri,
Luks, epsh e qetësi.
Dhoma jonë aty do jetë stolisur
Nga mobilje madhështore
Lëmuar nga vitet
Lulet më të rralla
Do përziejnë ernat e tyre
Në aroma të vagëlluara rezine.
Tavanët plot ar
Pasqyrat e thella,
Shkëlqimi oriental,
Gjithëçka aty do flasë
Në thellësi të shpirtit
Me gjuhën e saj të lindjes.
Atje ku do vemi ne të dy
Ka përsosmëri e bukuri ,
Luks, epsh e qetësi.
Pa shiko kanalet plot ujë
Ku përgjumen ato barka
Me syrin e tyre endacak;
Ato vijnë nga anë e anës
Për të kenaqur të tuat deshira.
- Diejt qe japin shpirt
Prarojnë fushat,
kanalet, gjithë qytetin
plot tulipane, lila e ar.
Një botë që përgjumet
Pështjellë me dritëz të vaket.
Atje ku do vemi ne të dy
Ka përsosmeri e bukuri
Luks, epsh e qetësi.
Traduit en albanais par: Vasil Qesari